Poradnik – jak wybrać żłobek dla swojego dziecka?

Pozostawmy gdzieś na boku dyskusję co jest lepsze: mama, niania czy żłobek. Rodzice, którzy wybierają ostatnią opcję zapewne przemyśleli wszystkie i uważają że jest to najlepsze rozwiązanie dla nich i ich maluszka. Teraz pozostaje tylko odpowiedzieć sobie na pytanie, jak wybrać najlepszy żłobek z dostępnych w naszej okolicy.

Najważniejsi w żłobkach są ludzie – opiekunki zajmujące się dziećmi. Nie muszą mieć nawet wykształcenia pedagogicznego. Przepisy precyzują, że osoby pracujące z dziećmi mogą mieć np. wykształcenie pielęgniarskie lub położnicze albo dwuletnie doświadczenie w pracy z dziećmi i przebyte szkolenie. W pracy z niemowlętami ważne są jednak przede wszystkim predyspozycje psychiczne i osobowościowe. Dobra opiekunka musi po prostu lubić dzieci, ciepło i serdecznie się nimi zajmować, mieć do nich cierpliwość. Istotna jest również umiejętność uspokojenia dziecka, nieokazywanie zdenerwowania czy bezsilności. Opiekunka z prawdziwego zdarzenia nie faworyzuje jednych dzieci przed innymi, ale też umie podejść do każdego indywidualnie. Trzeba obserwować panie podczas okresu adaptacyjnego, a dodatkowo użyć swojej intuicji – bo wiadomo, że w obecności rodziców nawet opiekunki nienadające się do tej pracy będą się kontrolować. Jeśli uznacie, że panie nie wzbudzają waszego zaufania, pomyślcie o zmianie placówki. Musicie być pewni, że powierzacie swój skarb w dobre ręce.

Pytania, które warto zadać wybierając żłobek idealny dla twojego maluszka

  • Ile godzin może być dziecko w żłobku? Czy można dziecko odebrać wcześniej, a w wyjątkowych wypadkach później?
  • Ile dzieci jest w grupie (nie powinno być więcej niż 8, a jeśli są dzieci do roku, to nie więcej niż 5)? Ile jest grup? Czy grupy są łączone na jakieś zajęcia?
  • Z iloma opiekunami dziecko będzie mieć do czynienia?
  • Jak wygląda adaptacja? Jeżeli dziecko źle znosi rozstanie, czy jest możliwość wydłużenia procesu adaptacyjnego?
  • Jak wygląda kwestia opłat w przypadku choroby dziecka?
  • Jakie dokumenty trzeba dostarczyć (poprosić o kopię umowy, jeśli taka jest podpisywana)?
  • Czego oczekuje żłobek od rodziców (wymagania formalne, dokumenty, dodatkowe opłaty, pieluchy, kosmetyki)?
  • Czy dzieci wychodzą na dwór codziennie? Przy jakiej pogodzie nie wychodzą?
  • Czy można obejrzeć sale, łazienkę, plac zabaw?
  • Gdzie dzieci śpią? Czy rodzic musi zapewnić pościel/śpiworek?
  • Jakie są stosowane zabezpieczenia (przed niekontrolowanym wyjściem dziecka na zewnątrz lub wejściem na teren kogoś obcego)? Jak są zabezpieczone okna, drzwi, kontakty?
  • Kto może odebrać dziecko? Jak jest weryfikowany?
  • Czy w żłobku jest kuchnia, czy catering?
  • Co dzieci jedzą, a co nigdy się w menu nie pojawia?
  • Czy dzieci są karmione, czy mogą jeść same (w duchu BLW)?
  • Czy jest możliwość dostosowania diety dziecka do jego alergii i wyeliminowanie jakiegoś składnika? Czy w takim wypadku jedzenie trzeba ze sobą przynosić?
  • Czy zabawki są dezynfekowane i jak często?
  • Jeżeli żłobek podaje, że stosuje określoną metodę/program – w jaki sposób jest on realizowany? Ile godzin jest mu poświęcone?
  • Kiedy i w jaki sposób są przekazywane informacje o dziecku? Jakie informacje otrzymuje rodzic?
  • Jak wygląda typowy plan dnia? Czy dziecko musi spać o ustalonych porach?
  • Jak rozwiązana jest kwestia przyprowadzania chorych dzieci?
  • Czy po chorobie potrzebne jest zaświadczenie od pediatry?
  • Co w sytuacji gdy dziecko nagle dostanie gorączki? Czy podają dzieciom leki?
  • Czy dzieciom są robione zdjęcia i publikowane w internecie, czy można się na to nie zgodzić?

Ostateczną weryfikacją, czy dokonaliście dobrego wyboru, będzie zachowanie dziecka, gdy zacznie już ono regularnie spędzać czas w żłobku. Trzeba je wówczas uważnie obserwować. Pamiętaj, że pierwsze kilka tygodni jest trudne niemal dla wszystkich dzieci – będą płakać przy rozstaniu, być może gorzej spać i jeść. Ale jeśli po upływie miesiąca – najwyżej dwóch – malec wciąż idzie do żłobka z niechęcią, płaczem czy wręcz strachem – to znaczy, że to zdecydowanie nie jest dobry żłobek.

Dobry żłobek czy klub dziecięcy?

To dwie placówki o rożnym charakterze. Żłobek przeznaczony jest przede wszystkim dla dzieci rodziców pracujących, dla których jest tam zapewniona całodniowa opieka. Maluch w wieku od 4-6 miesięcy do 3 lat może w żłobku zostać nawet na 10 godzin. W klubie dziecięcym dzieci spędzają natomiast zwykle cztery-pięć godzin dziennie. Przychodzą tam często ze swoją mamą czy opiekunką. Kluby powstały po to, żeby dzieci lepiej się integrowały i edukowały. Maluszki mają tam zapewnione profesjonalnie prowadzone zajęcia edukacyjne i uczą się nawiązywania relacji z rówieśnikami.

 

Dzień dziecka

Oficjalna historia Dnia Dziecka sięga lat 50. XX wieku. Co ciekawe, w Chinach święto to zostało ustanowione znacznie wcześniej, bo już w 1926 roku. Chociaż Międzynarodowy Dzień Dziecka obchodzony jest w wielu krajach świata, nie zawsze przypada tego samego dnia.

W krajach słowiańskich, takich jak Czechy, Słowacja, Ukraina i – oczywiście – Polska, Dzień Dziecka obchodzony jest 1 czerwca. Dzieci w Turcji świętują 23 kwietnia, jednocześnie z Narodowym Świętem Niepodległości. U naszych zachodnich sąsiadów termin obchodzenia Dnia Dziecka jest kwestią problematyczną, a wynikło ze skomplikowanej historii tego kraju: W RFN dzień ten świętowany był 20 września, zaś w NRD – 1 czerwca. Po zjednoczeniu przyjęto oficjalnie, że Dniem Dziecka w Niemczech jest 20 września, jednak wiele osób i tak świętuje go 1 czerwca.

Ze zwyczaju świętowania odstają nieco Francja, Włochy i Japonia. We Francji oraz Włoszech 6 stycznia (a więc w święto Trzech Króli) obchodzi się Dzień Rodziny. Od 1948 roku oficjalnym Dniem Dziecka w Japonii jest 5 maja, jednak tradycja w tym kraju jest bardzo silna – nieoficjalnie 5 maja Japończycy świętują Dzień Chłopca, z kolei 3 marca Dzień Dziewczynki.

W Niemczech Dzień Dziecka obchodzi się aż dwa razy w roku. Podczas zimnej wojny, w krajach RFN dzień ten przypadał na 20 września i był nazywany „Uniwersalny Dzień Dzieci”.  W NRD był to 1 czerwca i nosił nazwę „Międzynarodowy Dzień Dziecka”.  Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku, oficjalnie Dzień Dziecka to 20 wrzesień. Wiele osób z nowych krajów związkowych jednak nie godzi się z tym i obchodzi to święto 1 czerwca.

Dzień Dziecka kojarzy się wszystkim z radością, zabawą i prezentami. Z tej okazji zarówno w Niemczech jak i w Polsce organizowanych jest  wiele atrakcji dla najmłodszych oraz ich rodzin. Szkoły i przedszkola przygotowują specjalne przedstawienia dla rodziców lub organizują tego dnia dzień sportu. Dzieci dostają od swoich rodziców drobne upominki.

Dzień Dziecka 1 czerwca nie jest świętem państwowym. Sytuacja wygląda inaczej w przypadku Światowego Dnia Dziecka, które obchodzone jest 20 września. Dzień ten jest świętem państwowym w Turyngii od 2019 roku. W pozostałych 15 krajach związkowych jest to jednak normalny dzień pracy.

Obchody Dnia Dziecka w Polsce mają przede wszystkim charakter zabawy i spędzenia czasu z bliskimi. Maluchy mają okazję wyjść do kina czy ZOO, a w wielu miejscowościach organizowane są festyny na świeżym powietrzu zorganizowane specjalnie dla najmłodszych. Zarówno w przedszkolach, szkołach, jak i w domach maluchy otrzymują prezenty i słodycze.

Jak to święto jest celebrowane w innych krajach? Poniżej zebraliśmy kilka ciekawostek dotyczących obchodów Dnia Dziecka na świecie:

  • We Francji oraz Włoszech zamiast Dnia Dziecka obchodzi się Dzień Rodziny. Pieczone są ciasteczka z wróżbami, a rodzice spełniają małe zachcianki swoich pociech i obdarowują je prezentami. Dzieci przez cały dzień noszą także papierowe korony. We Włoszech odpowiedzialną za przynoszenie słodyczy grzecznym dzieciom jest wróżka o wyglądzie wiedźmy; z kolei niegrzeczne maluchy otrzymują węgiel.
  • Święto dzieci w Szwecji różni się znacznie od tego, które znamy. Przede wszystkim nie obdarowuje się maluchów prezentami. Dla Szwedów jest to dzień, w którym głośno porusza się kwestie dotyczące najmłodszych, takie jak np. szkolnictwo czy prawa dziecka.
  • Najbardziej wyjątkowy Dzień Dziecka obchodzą Japończycy. Chłopcy swoje święto spędzają ze swoimi ojcami, z którymi wykonują papierowe hełmy samurajskie, szyte są także proporce przedstawiające karpie (symbol sukcesu w życiu i odwagi), które są następnie wywieszane na dachach domostwa. Karpie symbolizują ilość członków rodziny – duże ryby oznaczają rodziców, mniejsze – synów. Dziewczynki świętują, robiąc z rodzicami lalki ubrane w tradycyjne japońskie stroje, wybierając się na wystawy papierowych lalek czy teatrzyki.
  • Podczas tureckiego Dnia Dziecka dzieci puszczają latawce, śpiewają i tańczą w strojach narodowych. Tego dnia mają także wstęp do parlamentu.
  • Dzień Dziecka w Niemczech przypada nawet 2 razy w roku – 1 czerwca i 20 września. Wynika to faktu, że inaczej był on obchodzony w dwóch niemieckich państwach – NRD i RFN, istniejących przez zjednoczeniem tego kraju w 1990 roku. Po połączeniu Niemiec uznano, że nie warto wszczynać kłótni o to, który dzień jest lepszy i ustalono obchody Dnia Dziecka dwa razy w roku.

Niektóre kraje nie mają konkretnie sprecyzowanej daty fetowania tego święta i tak:

  • w Argentynie przypada ono na drugą niedzielę sierpnia,
  • w Australii na czwartą środę października,
  • na Węgrzech na ostatnią niedzielę maja.

Są też kraje, w których Dzień Dziecka fetuje się 20 listopada, czyli w rocznicę uchwalenia Deklaracji Praw Dziecka (1959 rok) oraz Konwencji o Prawach Dziecka (30 lat później). Wśród tych państw można wymienić m.in. Egipt, Irlandię czy Kanadę.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *